Ping pong, poolen en playstation

Alweer een weekje verder... 
Ondertussen heb ik toch al 2 dagen in Rocklands gewerkt, nog niet veel, maar 't is een begin.
Vervoer is nog altijd niet echt goed geregeld, dus elke dag is nog wat improviseren. De momenten dat ik niet in de jeugdcentra werk doe ik dingen van thuis uit of meetings enz... 
De 2 dagen dat ik in Rocklands werkte waren tof, vooral de werking nog wat leren kennen enzo. Meestal is daar niets te doen voor 14u, omdat de kinderen dan pas toekomen, na school. Dus in de voormiddag werk ik aan andere dingen of ga ik al wat vroeger om wat met de vrijwilligers te praten. 

Donderdagmiddag heb ik het vaste programma gevolgd, de kinderen konden ofwel buiten sporten, ofwel binnen gedichtjes, liedjes en dansjes voordragen. Ze proberen echt enorm om alle soorten talenten die daar zijn zoveel mogelijk te stimuleren. Het was superleuk om naar te kijken, vooral omdat ik een soort "special guest" ben en ze dus dingen speciaal voor mij hadden geschreven. 
Niet alles was rozengeur en maneschijn, ik heb ook de eerste zware confrontatie gehad met de hardheid (bij gebrek aan beter woord) van het leven hier, door te horen van iemand die ik goed heb leren kennen dat ze HIV positief is, en de manier waarop dat is gebeurd... Om dat te horen van iemand die er de hele tijd ongelooflijk vrolijk bij loopt en voor iedereen loopt te zorgen... nuja laat ons zeggen dat het een moeilijk moment was en dat er ongetwijfeld nog veel zullen volgen. 
In de jeugdcentra wordt ook therapie aangeboden, zowel voor de kinderen als de vrijwilligers. 
In het jeugdcentrum staat ook een scheve pooltafel, een scheve pingpongtafel en 1 playstation. Zeer komiek om ze met 20 gastjes rond die ene playstation te zien zitten. Toch is er een zeer eerlijk systeem, het is echt elk om beurt spelen, en het bakje wordt niet afgepakt! 
(zie foto hierboven). Dus zo ziet een dag in het jeugdcentrum er ongeveer uit: sportactiviteiten buiten en andere dingen binnen. Soms wordt de pooltafel echter ook buiten gezet :) 

Wat hebben we dan nog allemaal gedaan de afgelopen week... 
Nog eens gaan poolen met Lohan en Riaan (Zuid-Afrikaanse vrienden), en daarbij op het einde van de avond in een fontein springen omdat ik het niet kon laten, door de warmte... :)
Gaan eten en naar de film gaan met de Belgische groep, helaas een rotfilm die ik niemand zou aanraden (Morning Glory), naar een échte rugby match gaan kijken in een grooot stadion, waar de Cheetahs (de ploeg van Bloemfontein) helaas supernipt verloren zijn, en tenslotte nog een feestje bouwen met blacklight verf op een boerderij in the middle of nowhere. 

En gisteren zijn we naar de Zoo van Bloemfontein geweest. Normaal gingen we naar de cheetah farm gaan, waar je leeuwtjes en tijgertjes kunt aaien enzo, maar omdat een tijgerin daar op het punt staat om te bevallen, gaan we wachten tot die kleine tijgertjes geboren zijn om te gaan :) De Zoo van Bloemfontein is niet spectaculair ofzo, maar wel gezellig en we konden er de olifant een beetje eten geven :) Filmpje hiervan:
http://www.youtube.com/watch?v=HK8JvzP_21A

Tot zover alweer een week vol pret en belevenissen ;)

Oja en die burgemeester waarvan hierboven de foto staat, is dus 61 jaar oud. Ongelooflijk toch?? 

De komende week zal het vooral veel werken worden, ik moet een heleboel schooltaken afwerken, maar ook braaien natuurlijk! Een week zonder braai, is een verloren week in Zuid-Afrika.
Om af te sluiten nog een interessant weetje: heel veel Zuid-Afrikanen geloven niét in de evolutietheorie. Stof tot interessante discussies, heb ik al gemerkt ;) 

Braaien, Burgemeesters en Belgen

Normaal gezien zou ik vandaag officieel begonnen zijn in Rocklands, één van de jeugdcentra, maar op een typische Zuid-Afrikaanse manier is daar iets tussen gekomen.

We hadden eerst een afspraak op de jeugddienst, en daar zou ik dan regelen hoe ik naar het jeugdcentrum zou geraken (niet zo eenvoudig hier, transport, aangezien ik niet kan rijden en de townships toch op een halfuurtje rijden liggen). Een groepstaxi is niet veilig om op je eentje te doen als blank meisje, en een privé taxi is wat duur voor zo ver. Fietsen bestaat hier gewoon niet. Ofwel zou ik meteen overreden worden, ofwel meteen overvallen.

Daarom zal ik ofwel meegaan in een groepstaxi met vrijwilligers, als zij erbij zijn is dat naar ’t schijnt wel veilig, ofwel met Laurens en Simon als zij daar ook moeten zijn, ofwel… ja… Wouter zei dat ze misschien een chauffeur van stad Bloemfontein zouden regelen. Maar dat vind ik er zelf lichtjes over, dus ik hoop dat het lukt om samen met de vrijwilligers te gaan.

Helaas ben ik vandaag toch niet in het jeugdcentrum geraakt omdat onze afspraak na 4 uur liet weten dat ze niet door zou gaan, waardoor ik ook geen vervoer naar het jeugdcentrum kon regelen. Dus dan maar op de campus gebleven, hockey gaan kijken en straks rugby. Veel is er op je eentje niet te doen op zo’n dag tijdens de werkuren, dus ik hoop dat ik rap mag gaan werken.

Het is hier dus zeer typisch aan de cultuur om te laat te komen… Een van de eerste dagen heb ik 6 uur op iemand gewacht, en vandaag ook weer 4 uur. Vergaderingen beginnen ook zelden op tijd, dus dat zal even wennen zijn :) Langs de andere kant passen we ons ook al aan en zijn we meestal ook te laat, gewoon nog niet zo extreem laat als de Zuid-Afrikanen. Gelukkig zaten we vandaag wel nog thuis te wachten op onze afspraak, nog niet op de locatie zelf. Dus ondertussen filmpje gekeken en een Vlaams serietje om nog eens wat Belgische sfeer op te snuiven. Televisie heb ik hier niet, dus geen idee hoe de Zuid-Afrikaanse feuilletons en programma's hier zijn ;)

Vorige week ben ik bij een bezoekje aan Botshabelo (het gebied waar het 3^de jeugdcentrum is, dat ik moet helpen heropenen) terechtgekomen in een lokaal “restaurantje”, waar je vlees mocht kiezen dat ze dan voor je braaiden. Dat werd dan opgediend met “pap” erbij, en dan met de handen op te eten :)

Die pap is een soort mengsel van maïsmeel, water en zout, en hoewel het vies klinkt, was het best lekker! Opvallend was dat één van de mannen die mee was met ons het niet goed aankon dat er een vrouw achter de braai stond. Boys will be boys, barbecueën is overal een mannenwerkje precies! Best grappig, maar hij heeft het toch opgegeten en moest toegeven dat het vlees even goed gebraaid was als moest het door een man gedaan zijn, haha.

  

We hebben ook de burgemeester ontmoet, een sympathieke en goedlachse man die er spectaculair veel jonger uitziet dan hij is… Wel spannend om eens de burgemeester te ontmoeten, aangezien dat hier toch een grote eer is: 

Afgelopen weekend was ook heel tof, we zijn vrijdag gaan poolen in het casino van Bloemfontein (niet gegokt, neen) en zaterdag hebben we kennisgemaakt met nog een groepje andere Belgen, die hier ook zitten, en met 3 Duitse vrienden van hen. We zijn allemaal samen gaan eten in het lekkere Primi Piatti, daarna kregen we een gratis drankje aangeboden in het rugby stadium door één of andere manager die het zo tof vond dat wij Belgen waren, en daarna samen met de Belgen en onze Zuid-Afrikaanse vrienden iets gaan drinken op Second Avenue, de lokale “Overpoort” hier.

Tenslotte nog in de Wild Boar beland, een typische boerenclub hier (boeren zijn hier de rijke blanken, dus geen boeren zoals bij ons), maar daar was het niet zo geweldig en het feest was al afgelopen dus zijn we meteen weer weggegaan.   

O ja en om even een idee te geven van de prijzen hier: een pintje kost ongeveer 1 euro, een rum cola 2 euro, een cocktail 3 euro... En bungeejumpen kan je hier blijkbaar voor 5 euro (alhoewel ik niet weet hoe veilig dat dan is...)  

Plannen voor de komende week:

Naar de cinema + restaurantje gaan voor een totaal van 5 euro (woensdagavond actie), braaien bij eens een andere Zuid-Afrikaan, naar een cheetah farm gaan om leeuwtjes en cheetahs te voederen en te aaien, een grote belangrijke rugby match gaan zien, en natuurlijk ook werken!

En ik ga ook nog leren vissen! Maar waarschijnlijk zal dat niet meer in deze week lukken :) Geen idee wat dat gaat geven, waarschijnlijk ga ik die visjes gewoon te zielig vinden om te vangen en gewoon wat naast het water zitten... 

Maar het is hier dus nog altijd super, nog altijd warm, nog altijd mooi. 

Eerste indrukken...

Sja... Waar te beginnen? :)
Ik zit nu 1 week in Bloemfontein, en ik heb al ontelbaar veel indrukken en ervaringen opgedaan, dus ik ga een poging doen om de meest interessante ervan hier neer te schrijven. Maar 't zal nog steeds veel zijn :)


Het is hier WARM! Al elke dag prachtig weer gehad, vandaag regen en onweer, maar nog steeds echt warm, kwestie van jullie toch wat jaloers te maken :) 
Ik verblijf op de Free State University van Bloemfontein, dat is een GIGANTISCHE campus, iets wat je bij ons echt niet kan voorstellen... Alle studierichtingen zitten hier bij elkaar op 1 gebied, en ik heb een kaart gekregen om mijn weg te vinden (zo'n kaartje zoals je in pretparken ook krijgt). 
Mijn kamer is dik in orde, ik heb 2 ruimtes, met eigen douche, toilet, kookplaatjes en frigo. De campus is supermooi, heel groen en bruisend van leven. Het is bijna een stad op zich, met sportvelden, een zwembad, een winkelcomplex, een bibliotheek, een fitness, ... Gek gewoon. 


Mijn stage zal doorgaan in 2 jeugdcentra in de townships (= "sloppenwijken" = "locations") rondom Bloemfontein. Aangezien Gent en Mangaung (waar Bloemfontein deel van uitmaakt) een stedenband hebben, werk ik dus ook voor Stad Gent.
De afgelopen week zijn er 3 mannen van de dienst van Gent naar Bloemfontein gekomen om het samenwerkingsverband verder te zetten en afspraken te maken enzovoort... Er zijn ook nog 2 jongens uit Gent (Simon en Laurens) die hier ook hun stage doen, maar niet voor sociaal werk. Zij zitten ook in mijn gebouw, dus ben wel blij dat ik toch niet alleen ben hier. 
De hele week ging dus door met die mensen van Gent en de mensen van de jeugddienst van Bloemfontein, meetings, bezoeken, enz... Allemaal enorm interessant.
Maandag begin ik dus pas écht met mijn stage, in de jeugdcentra zelf. Ik ben er wel al langsgeweest, en 't ziet er daar goed uit. De vrijwilligers waarmee ik zal samenwerken waren heel enthousiast en de jeugdhuizen op zich zijn ook heel tof. Met grote speel- en sportterreinen errond, echt indrukwekkend gedaan in als je vergelijkt hoe de rest van de buurt is. Ze zijn wel allemaal omheind met muren en prikkeldraad, wat ze niet echt een vrolijk uitzicht geeft. 
De townships/locations zijn niet helemaal wat je meestal ziet op tv ofzo, met allemaal golfplaten huisjes, er staan ook stenen huisjes tussen en soms zelfs heel grote huizen in bepaalde gebieden ervan. Het is een mengelmoes van allerlei soorten woningen, maar toch vooral heel arme mensen in armetierige leefsituaties. En enorm veel kinderen... Maar allemaal zijn ze toch positief en gastvrij, zeker als je bedenkt  om wat voor kleine problemen mensen bij ons allemaal klagen en zagen. Het heeft een vrij relativerend effect allemaal... 


Dan wat over Bloemfontein en Mangaung zelf... Het is een stad die door enorme tegenstellingen gekenmerkt wordt. Gisteren bijvoorbeeld zat ik overdag in de jeugdhuizen te midden van de armste wijken en 's avonds waren we uitgenodigd bij een groepje (blanke) zuid-afrikanen om te "braaien", dat is barbecueën, in een kast van een huis. Het is confronterend om dat vast te stellen, beide culturen maken deel uit van Zuid-Afrika, en er zijn nog zoveel andere tussenvormen, dat het bijna onmogelijk wordt om het hier te beschrijven. 
Laten we gewoon zeggen dat het niet makkelijk zal zijn om hiermee om te gaan. De tegenstellingen tussen blank en zwart zijn in Bloemfontein nog het grootst in héél Zuid-Afrika, dus dat zegt wel genoeg denk ik. Op de campus is ongeveer 40% van de studenten blank, en 60% zwart. 


We hebben al wat mensen leren kennen, gisteren zijn we uitgenodigd op een "braai" waarna we ook nog "koeksisters" hebben gegeten en gefilosofeerd over een "foefieslide" en "sokkie sokkie". 
Afrikaans is een geweldige taal... Gelukkig spreekt iedereen hier ook Engels, dus communicatie verloopt vlot. 


Qua veiligheid valt het op de campus zelf heel goed mee, maar in de stad zelf is het oppassen geblazen, zeker niet alleen rondlopen en ook in groepjes niet te ver te voet gaan (overdag gaat dat wel, gewoon niet als het donker is)
We hebben nog mensen van België leren kennen die hier 3 weken zijn, en 1 van hen is neergestoken op straat omdat hij zijn vriendin wou helpen die beroofd werd... 
Maar dat is niet iets wat elke dag voorkomt, en ze liepen in een onveilige buurt, dus nu niet allemaal ongerust worden (dat geldt vooral voor jullie, liefste oudertjes), we zijn hier voorzichtig en doen geen zotte dingen. Bovendien hebben Laurens een Simon hier een auto gehuurd dus we doen niet veel te voet. 


Mijn stageplanning zit al goed vol, ik heb al een heleboel taken gekregen, het zijn allemaal echt leuke uitdagingen... Ik moet de heropening van een 3de jeugdcentrum organiseren, dat gesloten is geweest sinds het WK, workshops rond fotografie in de jeugdcentra opzetten, meehelpen activiteiten voor de vrijwilligers organiseren, omdat zij zelf jongeren zijn die niets hebben en toch gratis en voor niets werken, ... 


Tot zover mijn eerste beschrijving, ik heb enorm veel dingen weggelaten, maar het lijkt me onmogelijk om alles hier te beschrijven, daarvoor zie ik jullie wel op facebook/msn/skype, enz..
In ieder geval, 't is hier super, ik mis jullie allemaal, maar kom gewoon allemaal eens op bezoek :p 


Liefs,
Lissa