Stage frustraties

Ondertussen ben ik al meer dan een week niet op mijn stage geraakt, omdat ik geen transport heb. Elke dag zeggen ze mij dat er een taxi chauffeur zal komen die mij voor een prijsje naar de jeugdcentra wil brengen, maar elke dag sta ik buiten te wachten en komt die niet opdagen. 
Vandaag had ik om 10u een meeting in het stadscentrum, had een lift kunnen regelen met een vriendin, maar om 9u45 bellen ze me om te zeggen dat de meeting uitgesteld is. 


Zuid-Afrikaanse cultuur allemaal goed en wel, maar het gaat er nu wel over. Ik kan wel van thuis uit werken, maar hele dagen in een kamertje zitten is niet echt boeiend. Ik wil gewoon naar de jeugdcentra gaan en werken met de kinderen en de vrijwilligers, in plaats van verslagjes te typen op mijn kamer. 
Vrije tijd is hier super, maar stage valt momenteel dus wat tegen. Ik moet allerlei activiteiten plannen, workshops organiseren, een fototentoonstelling regelen en een jeugdcentrum heropenen,... Maar ik kan niets doen zolang ik niet kan samenzitten met de vrijwilligers.


Normaal gezien moesten we overmorgen beginnen met de eerste workshop rond fotografie in Rocklands, maar de mensen die die workshops moesten leiden laten niets meer van zich horen. 
Frustraties alom dus op dat vlak. 't kan niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn zeker... 


Nog enkele weetjes...
Ik heb koffie leren drinken. Sushi daarentegen is niet mijn ding. Ik heb een bijbel gekregen van iemand, die vond dat ik dat maar eens moest proberen... 
Chips- en ijssmaken in Zuid-Afrika zijn VREEMD. Een middelbare school noemt hier een Hoërskool. Jongens in het middelbaar zijn verplicht om hun haar kort te houden, dus zodra ze afgestudeerd zijn op hun 18de worden ze rebels en daar komen de vreemdste kapsels uit voort. De president van Zuid-Afrika heeft gezegd dat je aids kan voorkomen door eens goed te douchen. Het is hier nog steeds even lekker warm en zonnig als in het begin. Zwarte vrouwen veranderen om de haverklap van haarstijl (pruiken). Kleren en schoenen zijn hier heel goedkoop. Krekels zijn kannibalen. Oudere generaties hier geven een kus op de mond bij begroeting en afscheid, was dat even schrikken. Onze eigen generatie geeft knuffels i.p.v. een kus op de wang zoals bij ons. Als je zwarte mannen ontmoet geven ze zo'n handshake met verschillende bewegingen en een knipvinger op het einde (begin ik eindelijk onder de knie te krijgen). Vanavond gaan we braaien. Ik heb zojuist gehoord dat de meeting toch nog doorgaat, deze namiddag dan. 


T.I.A. zeggen ze dan: This Is Africa !


Leve de chaos! :) Zolang we der mee kunnen lachen hé... 

Road Trippin'

Maandag 21 maart, eindelijk lente in België, en nog steeds zwoel en warm in Bloemfontein. Dit weekend zijn we met een groep van 9 op roadtrip geweest. Vrijdagmiddag vertrokken we in 2 auto's (ikke in Bets, de geweldige oude Mercedes van Lari, een echte roadtrip-auto). Er was royaal voorzien in drank en snacks, dus het kon al niet meer stuk... :)
Onze eerste tussenstop was in de bar van Hotel Olien, in één of ander klein gehucht. Het is een bar waar je meestal enkel lokale mensen ziet, dus ons groepje kreeg wel wat aandacht. Er is ook een muur voorzien waar op geschreven mag worden, en meisjes worden verzocht om een BH af te staan... Een plek met een hoog "In de Gloria" gehalte :)

Onze volgende tussenstop was de bar van een duivenclub in een ander klein gehucht, waar we ook de enige gasten waren. Na daar even van een drankje en 't zonnetje genoten te hebben reden we door naar onze eindbestemming: Vryburg (in Noordwest). Daar wonen Cindy haar ouders op een boerderij. Een GROTE boerderij met een enorm grondgebied rond met zebra's, springbokkies en wildebeesten. Eerst zijn we nog op café geweest in Vryburg en daarna naar de boerderij gereden. Daar hebben we nog een tijdje buiten gezeten op de veranda, vergezeld door een lieve labrador en een praatgrage papegaai, en tenslotte zijn we gaan slapen.

 Zaterdag zijn we naar een kampeerplaats getrokken (ook nog op het gebied van de boerderij) waar we heel de dag gezeten hebben. Er was nog royaler voorzien in drank dan de dag ervoor, en natuurlijk hebben we gebraaid! Verder nog wat rondgereden op een quad (ZALIG!!!) en met geweren op blikjes geschoten (ik niet, want ik ben blijkbaar een schijterd op dat vlak) en gewoon genoten van het mooie weer en het goeie gezelschap. 

's Avonds zijn we even terug naar het huis gegaan om naar een rugby match te kijken op televisie. Uiteraard werd daar ook een drankspelletje van gemaakt! Iedereen moest 2 spelers kiezen, en telkens wanneer die in beeld kwamen of wanneer hun naam genoemd werd moest je drinken... Tenslotte zijn we terug naar de kampeerplaats gegaan om nog wat te 'chillen' en te slapen...

Zondag zetten we onze terugtocht naar Bloemfontein aan, met nog een tussenstop in Christiana, waar Cindy haar familie ook een huisje heeft, aan de Vaal rivier. Daar hebben we nog een plonsje gedaan (met reddingsvesten aan, want ze willen hier niet echt zwemmen, gewoon dobberen met een pint in de hand, zeer leuke ervaring) 

Uiteindelijk waren we zondagavond rond 17u terug in Bloemfontein, net op tijd om ons klaar te maken om naar Mystic te gaan, waar Fokofpolisiekar optrad, een zeer bekende rockband in Zuid-Afrika. Nog een geweldige afsluiter van het weekend gehad in Mystic en tenslotte doodop in bed gekropen... Vandaag is het gelukkig een nationale feestdag, dus geen werk! 

Voor de rest gaat alles hier nog steeds super, stage misschien iets minder omdat dat vervoer een probleem blijft en dat begint heel irritant te worden... 

Ik moet nu ook aan mijn scriptie beginnen, maar mezelf kennende stel ik het voorlopig nog eventjes uit... Het onderwerp is er al en het idee, het moet enkel nog uitgewerkt worden, haha... :(

Ik begin me hier echt thuis te voelen en ik krijg het gevoel dat ik hier niet weg ga willen. Natuurlijk mis ik de terrasjes in Gent wel, zeker nu ik weet dat het daar lente wordt. En ik zou maar al te graag een dagje terugkomen om een terrasje met jullie te gaan doen, maar dit is de beste ervaring ooit, zo simpel is het. Het zou wel ideaal zijn moesten jullie allemaal naar hier komen, zodat ik dat gewoon allemaal met jullie kan delen! 

Liefs, tot de volgende x

al 1 maand voorbij...

Ik kan het bijna niet geloven, maar ik zit hier al een maand. 
Time flies when you're having fun :)
Stage is heel leuk, vooral de momenten dat ik in de jeugdhuizen werk amuseer ik me echt. Zowel de collega's als de kinderen zijn super om mee te werken. Baaaie lekker!
Het samenwerken met de gemeente rond al de projecten waarvoor ik hier ben (fototentoonstelling, opening 3de jeugdhuis, workshops, ...) verloopt iets minder vlot, aangezien ze steeds maar beloftes maken die ze niet nakomen. Maaarrrr we trekken ons daar niet te veel van aan! Ik blijf gewoon aandringen en de stalker uithangen tot ze doen wat ze beloofd hebben. 

Afgelopen zaterdag zijn we met alle Belgen en de Duitsers op citytrip gegaan naar Kimberley, omdat daar een heel groot gat in de grond zit. Best cool. Het is het grootste gat ter wereld dat door de mens gegraven is. En er rond ligt een soort namaak dorpje van toen daar vroeger nog diamanten ontgind werden. Dat dorpje deed me sterk denken aan de serie Deadwood, met saloons en huifkarren enzovoort... 
Aangezien er buiten het gat geen reet te zien was in Kimberley zijn we daarna doorgereden naar een Safari Park, waar we in een coole soort bakkie zaten waar zetels in geplaatst waren zodat we in open lucht konden rondkijken terwijl onze chauffeur ons naar de diertjes bracht. Helaas zagen we geen dieren van dichtbij, ze sloegen allemaal op de vlucht. Daarom heb ik enkel foto's van de prachtige natuur daar, want mijn fototoestel kon niet genoeg inzoomen om de dieren te zien...

  

Gisteren was er hier op de campus een heel groot evenement, Stagedoor. Je kan je niet voorstellen wat het is tot je er geweest bent, en het is geweldig! Elk studentengebouw hier op de campus heeft een eigen zang/dans/acteergroep, en op Stagedoor gaan al die groepen van gebouw tot gebouw om op te treden voor de andere studenten. Er zit ook een jury en zij beoordelen alle prestaties, onder andere gebaseerd op de luidheid van het publiek... Het was echt superleuk om te zien, gisteren waren het de jongens die optraden, wat je bij ons nooit zou zien, zoveel jongens die zongen! Vandaag is het de beurt aan de meisjes. (Voor alle GLEE fans: you would love it!). Zie hieronder enkele voorbeelden: 

Verder niet veel spectaculair nieuws... Een dag is meestal gevuld met werken voor school, mails sturen, meetingen plannen en bijwonen, werken in de jeugdcentra en dan 's avonds... Iets leuks doen!
Volgende week doen we een roadtripje met 4 geweldige Zuid-Afrikaanse meisjes die we hier hebben leren kennen, met als bestemming de thuislocatie van 1 van hen, in het noordwesten (denk ik)

't is hier nog steeds gewoon genieten en elke kans nemen die ik kan krijgen. Nu moet ik me gaan klaarmaken dus geen tijd meer om nog verder te schrijven, maar voorlopig weten jullie het belangrijkste toch weer.

Ohja en ik begin al een schoon kleurtje te krijgen hoor ^_^ 

Liefs!