Mijn laatste 2 weken in Bloemfontein en mijn laatste 4 weken in Zuid-Afrika zijn begonnen, een triestig feit. Ongelooflijk hoe rap de tijd hier voorbij gevlogen is en wat voor fantastische mensen ik heb leren kennen. Lari, Cindy en Marzanne, maatjes voor het leven die jullie met een beetje geluk volgend jaar zelf kunnen leren kennen wanneer ze ALLEDRIE in Europa komen studeren ;)
En ja, ze lezen mijn blog ook...
Gelukkig nog een heel leuk vooruitzicht ook: een roadtrip met mijn medestudenten uit België, op de planning staan: Coffee Bay, de Drakensbergen, Durban en ten slotte Hluhluwe-Imfolozi in KwaZulu- Natal. Zeg dat maar eens 5 keer rap na elkaar.
De laatste weken hier waren opnieuw wat hectischer, geen uitstapjes gedaan ofzo maar wel veel feest en ook thesisuurtjes achter de rug. Ik zit aan ongeveer 2/3 van mijn thesis, ziet er goed uit! Het is hier nu ook herfst/winter dus het mooie weer is voorbij. Er zijn nog heel mooie en warme dagen, maar ook veel mindere dagen...
Stage verloopt nog steeds hetzelfde, er gaat niets vooruit en alle plannen worden steeds maar uitgesteld tot ze uiteindelijk niet doorgaan. Ik maak me er echter niet meer druk in, binnen 2 weken is het gedaan en dan kunnen ze den bos in. Ik heb gedaan wat ik kon, maar als ze hier niets doen en enkel wachten op hun geld op 't einde van de maand, is er niet veel dat je hier als stagiaire kan doen. Wie ik wel ga missen, en voor wie ik het vreselijk jammer vind dat zij niet zomaar kunnen stoppen, zoals ik, zijn mijn collega's de vrijwilligers van de jeugdcentra. Met hen heb ik wél goeie ervaringen opgedaan, vooral met Charlton, iemand wiens motivatie en doorzettingsvermogen ik nooit zal vergeten.
Een tijdje geleden heb ik ook een "chief" ontmoet, dat is de belangrijkste persoon in Heidedal voor de Khoisan mensen, die afstammen van de oorspronkelijke inwoners van Zuid-Afrika. Een man met een gezicht waar je een prachtige portretfoto van zou kunnen trekken, vol rimpels en sproeten, met borstelige wenkbrauwen boven eeuwig lachende ogen en enkele ontbrekende tanden. Een man die door iedereen gerespecteerd wordt en een beetje een Yoda uitstraling heeft, ook omdat hij steeds voorover gebogen staat wegens een probleem in zijn rug... Laat het nu zo zijn dat ik juist op dat moment mijn fototoestel eens niet bij had. Gebruik jullie verbeelding dus maar.
Mezelf belachelijk gemaakt omdat ik de speciale handdruk die je de chief moet geven niet kende, gelukkig was hij genadig omdat ik "from over the ocean" kom :) en tenslotte de hele geschiedenis van het Khoisan volk te weten gekomen, in een klein stoffig en muf kantoortje dat zij "het hoofdkantoor" noemen omdat daar alle Khoisan documenten bewaard worden. Super ervaring, om ineens in zo'n willekeurig kantoortje te staan, in een township in Zuid-Afrika, bij de chief.
Verder heb ik ook "bunny chow" leren kennen, een soort fastfood dat je in de 'middenstad' moet gaan eten, een redelijk twijfelachtige buurt, maar wanneer je vergezeld wordt door stoer manvolk veilig genoeg. Bunny Chow is een soort stokbrood met een stuk of 5 verschillende soorten vlees in gepropt, overladen met frieten en ergens daartussen nog een ei ook. Het opeten zonder er belachelijk uit te zien is onmogelijk, maar het is zeker de moeite waard. Lekker vies, vettig maar prettig.
Uiteraard is het ook zo dat ik net nu, wanneer mijn verblijf hier ten einde begint te lopen, weer een heleboel zalige nieuwe mensen heb leren kennen, met wie ik veel meer tijd had willen doorbrengen...
Maar daar hebben we nog 2 weken voor, en die ga ik volproppen met mooie laatste ervaringen.
Tot binnenkort, binnen 3,5 weken ben ik daar terug, klaar om jullie knuffels en liefde te ontvangen :)
Liefs! X
Vandaag heb ik voor het eerst lessen gevolg op de universiteit hier. De inhoud van de lessen was min of meer hetzelfde als bij ons, alleen duurde elk vak maar 50 minuten en was alles iets eenvoudiger.
Ook leuk was dat mijn leslokaal op slechts 3 minuten wandelafstand van mijn kamer ligt, dus kon ik toch nog relatief lang in bed blijven liggen :) Les begon om 8u, dus om 7u30 eruit! Dit is het gebouw waar ik les heb, jawel, dat is wel wat anders dan de Artevelde Hogeschool op het Sint-Anna plein hé:
Er wordt hier op de universiteit les gegeven in 2 talen: Afrikaans (de taal die de blanken en de kleurlingen spreken) en Engels (taal die de zwarten in de les MOETEN spreken omdat zij ongeveer 10 verschillende taalgroepen hebben die nog niet officieel zijn ingevoerd op de universiteit).
En ik kan intussen wel Afrikaans verstaan, maar mijn Engels is toch nog steeds beter. Dus ben ik Engelse lessen gaan meevolgen, waardoor ik het enige bleekscheetje in de klas was buiten de leerkracht... Zeer representatief...
Je hebt dus echt wel nog grotendeels 'blanke' en 'zwarte' klassen, hoewel kleurlingen ook Afrikaans spreken en dus in beide groepen kunnen zitten. In het algemeen zijn er gewoon ook veel meer zwarte studenten op de campus.
Vriendengroepen zijn ook nog redelijk gescheiden, maar dat komt ook omdat Bloemfontein een heel conservatieve stad is binnen Zuid-Afrika. Ik merk dat studenten die van ergens anders afkomstig zijn veel meer open-minded zijn en wel vriendengroepen vormen met zwart/blank door elkaar.
De Apartheid heeft nog veel en duidelijke gevolgen, zeker in Bloemfontein.
De lessen waren wel een toffe ervaring, ik moest mezelf voorstellen telkens ik in een nieuwe groep kwam, en iedereen was heel vriendelijk en verwelkomend ("Hiiiiii Lissa"). Ook de leerkrachten zijn hier supersympathiek, en gaan vrij informeel om met hun leerlingen. Jammer dat er nog maar 2 weken les zijn, dan beginnen de examens...
Maar binnen 6 weken ben ik ook al thuis, dus WOW de tijd vliegt hier enorm.
Verder nog hier en daar een feestje in 'Die Mystic Boer', ons gewoonlijk stekje met goedkope wijn (Tassenberg: een fles waarin ze overschotten van andere wijnen samengieten en dan verkopen in flessen voor 4 euro) en de lekkerste pizza ooit ("Mystic Pizza" voor 90 cent!!).
Ook hier vierden ze 1 mei, "Worker's Day", maar rode vlaggen heb ik toch niet gezien :p vond het echt jammer dat ik niet in Gent was...
Op 18 mei zijn het hier verkiezingen, iets waar ze hier sterk mee bezig zijn. Hun verkiezingen vallen midden in de week, maar ze krijgen daar dan een soort 'feestdag' voor zodat iedereen toch kan gaan stemmen. Stemmen is niet verplicht, maar de meeste mensen waaraan ik het al vroeg gaan wel telkens stemmen.
Mijn haar is nog niet gekleurd maar dat staat wel nog steeds op de agenda.
Ik ga ook al mijn bruinheid kwijt zijn tegen dat ik terug ben in België, wat ik dus NIET leuk vind! ;)
Stage... Valt niet veel beters over te zeggen, integendeel. Ik snap niet wat hier juist aan de hand is, maar er loopt vanalles mis. Ineens waren de sloten in Heidedal veranderd, zonder dat iemand de nieuwe sleutels gekregen heeft. De security en de manager van dat gebouw zijn volgens mij zo corrupt als maar kan zijn en er is nog maar 1 vrijwilliger over.
Gelukkig kan ik nu wat uren inhalen met die lessen, iets wat wél standvastig is en ook plezant :)
Verder niet veel te melden, het is nu vooral uitkijken naar het einde van mijn stage, het afwerken van mijn thesis en daarna nog een laatste reisje hier :)
Momenteel zien mijn vrije momenten er meestal als volgt uit:
Dolle pret dus! Maja, dat hoort erbij, afstuderen, of je nu in het buitenland zit of niet, die thesis moet geschreven worden!
Dus daar ga ik nu aan verder doen, in plaats van mijn tijd te verspillen aan facebook en blog en alle andere leukere dingen ;)
Heel veel liefs en binnen 6 weken kan ik iedereen weer in mijn armen sluiten, joepie! :)
X Lissa
